Dva tipa aktivnosti su prihvatljiva za Tempus grant. 

Zajednički projekti (JP)

Zajednički projekti su zasnovani na višestranim partnerstvima prvenstveno između ustanova visokog obrazovanja u EU i Tempus partnerskim zemljama. Oni  mogu takođe uključiti neakademske partnere u cilju jačanja veza sa društvom.Cilj  zajedničkih projekata je  prenošenje znanja između ustanova visokog obrazovanja iz EU i ustanova u partnerskim zemljama za modernizovanje kurikuluma i upravljanja. Zajednički projekti treba da pokažu da se nadograđuju na rezultate prethodnih Tempus projekata, i ondje gdje je primjenljivo, nadovezuju se na  rad preduzet u okviru EU unutrašnjih programa ( poznate tematske mreže u okviru Erasmus programa i Programa cjeloživotnog učenja). Informacije o prethodnim Tempus projektima sprovedenim u partnerskim zemljama mogu se pronaći na  veb stranici Tempusa: http://eacea.ec.europa.eu/tempus

Zajednički projekti se sprovode na institucionalnom nivou i mogu pratiti sledeće ciljeve:

Reforma kurikuluma

• da prilagode, modernizuju, restrukturiraju postojeće kurikulume; da razviju, testiraju, uspostave/akredituju nove kurikulume i da rašire rezultate o tome. Reforma kurikuluma će se fokusirati na sadržaj, strukturu, nastavne metode i upotrebu novih nastavnih materijala u vezi sa Evropskim planom modernizacije visokog obrazovanja ( Evropa 2020 startegija, Strateški okvir za evropsku saradnju u obrazovanju i obuci (ET 2020) i Bolonjski proces);
• Da razviju i uspostave studijske programe sa dvostrukim ili višestrukim stepenima ili zajedničkim stepenom;

“Dvostruki ili višestruki stepen” znači dvije ili više nacionalnih diploma izdatih od dvije ili više ustanova visokog obrazovanja i zvanično priznatih u zemljama gdje je sjedište ustanova koje izdaju diploma.

“Zajednički stepen” znači jedna diploma izdata od najmanje dvije ustanove visokog obrazovanja koja nudi integrisane programe i zvanično priznate u zemljama u kojima je sjedište ustanova koje izdaju diplomu.

• Da uspostave sporazume o priznavanju između ustanova visokog obrazovanja u EU i ustanova u partnerskim zemljama;
• Novo razvijeni kursevi treba da budu strukturirani u skladu sa  trocikličnim sistemom i uz upotrebu Evropskog sistema prenosa kredita (ECTS) i mehanizama za priznavanje stepena obrazovanja.

Projekti reforme kurikuluma treba  da uključe obuku nastavnika i da se odnose na pitanja kao što osiguranje kvaliteta i mogućnost zapošljavanja diplomiranih studenata kroz veze sa tržištem rada.

Nastava na  novim ili reorganizovanim kursevima mora da počne u toku trajanja projekta sa dovoljnim brojem studenata i obučenih nastavnika, i to se mora desiti tokom barem jedne trećine trajanja projektaU projektima reforme kurikuluma obuka takođe može biti usmjerena na administrativno osoblje kao što je  osoblje u bibliotekama, laboratorijama i IT osoblje.

Reforma upravljanja podrazumijeva

• Modernizaciju kapaciteta, menadžmenta i upravljanja ustanovom visokog obrazovanja i/ili  sa njom povezanih organizacija (npr.  studentskih organizacija univerziteta);
• promovisanje kulture osiguranja kvaliteta sa osvrtom na razvijanje kriterijuma i metodologija koji su uporedivi između ustanova visokog obrazovanja; projekti osiguranja kvaliteta ne treba da budu fokusirani na  akademske discipline.

Projekti koji se odnose na Visoko obrazovanje i društvo treba da:

• jačaju ulogu ustanova visokog obrazovanja u društvu u cjelini; 
• da se pozivaju na svoje akademsko znanje i iskustvo kao stručnjaka u obrazovanju  kako bi  povećalio svoj doprinos razvoju cjeloživotnog učenja;
• To address the "trougao znanja" obrazovanje, istraživanje i inovacija;
• Da podstaknu veze između ustanova visokog obrazovanja i tržišta rada, uključujući promociju preduzetništva i stvaranje podrške za pokretanje biznisa.

Za sve gore opisane projekte obuka može obuhvatiti nastavu i podršku osoblju, tehničku podršku,kao i podršku univerzitetskoj administraciji i menadžerima. Svaki predlog mora da pokaže kako će rezultati projekta biti rašireni u odgovarajućim ciljnim grupama. Tempus kao program institucionalne saradnje ne daje širok pristup  za studentsku mobilnost. Zajednički projekti mogu jedino uključivati malu (small-scale) i kratkoročnu (short-term) mobilnost za studente, univerzitetsko osoblje i službenike iz partnerskih institucija, pod uslovom da mobilnost podržava dostizanje ciljeva projekta. Periodi studiranja na partnerskim ustanovama moraju biti akademski priznati i kreditno vrednovani od strane domaće ustanove.

Projekti mogu takođe obezbijediti mobilnost u obliku praktične obuke u kompanijama, industriji i ustanovama u zemljama EU ili partnerskim zemljama koje učestvuju u projektima za nastavno i administrativno osoblje, studenti i polaznike obuke iz partnerskih zemalja.

Projekti strukturnih mjera (SM)

Projekti strukturnih mjera treba da budu namijenjeni podršci strukturnim reformama sistema obrazovanja i razvoju strateškog okvira na nacionalnom nivou zasnovanog na  prioritetima koje su utvrdili nadležni organi partnerskih zemalja.

Strukturne mjere moraju nastojati da doprinesu sledećem:

• razvoju i reformi  nacionalne strukture i sistema visokog obrazovanja u partnerskim zemljama. Ovo uključuje osnivanje predstavničkih tijela, organizacija i asocijacija;
• povećanju kvaliteta, značaja strukture i sistema visokog obrazovanja u partnerskim zemljama,i povećanju njihovog dobrovoljnog povezivanjasa EU kretanjima. Ovo može uključivati uspostavljanje tijela, mehanizama ili agencija za osiguranje kvaliteta; ocjenjivanje nastavnika, programa ili ustanova, akreditaciju, politiku, itd;
• da obezbijede podršku  za mreže ustanova visokog obrazovanja ili za  nacionalne ili  ministarske radne grupe za reformu visokog obrazovanja. Ovo može uključivati studije i druge stock-taking izvještaje, komisije za razvoj smjernica za reforme, pripremane nacrta novih propisa, programe za razvoj osoblja, itd. U zavisnosti od nacionalnih i regionalnih prioriteta, Strukturne mjere mogu da se odnose na sljedeća pitanja, koja su takođe sadržana u EU planu  za modernizaciju visokog obrazovanja:

Reforma upravljanja

Na primjer

• nacionalni sistemi certifikata i kvalifikacija;
• upis studenata, studentske službe i učešće;
• licenciranje i akreditacija;
• razvoj nacionalnih standarda za osiguranje kvaliteta uzimajući u obzir reference kvaliteta i smjernice usvojene na ministarskoj konferenciji u Bergenu u maju 2005 (Bolonjski process);
• pravna pitanja u pogledu autonomije, odgovornosti i finansiranja sistema visokog obrazovanja.

Visoko obrazovanje i društvo

Na primjer:

• veze između sistema osnovnog obrazovanja i  sistema naprednog stručnog obrazovanja i obuke sa svijetom tržišta rada;
• nacionalne akcije za razvoj i podršku trouglu znanja (obrazovanje-istraživanje-inovacije);
• izgradnja kapaciteta u javnoj administraciji za razvoj reformi, politika i propisa u visokom obrazovanju.
• istraživanja i studije o posebnim pitanjima reformi (uključujući objavljivanje I širenje rezultata);
• politika i savjeti eksperata;
• organizacija konferencija, seminara, radionica, okruglih stolova ( koji treba da rezultiraju operativnim zaključcima i preporukama);
• obuka osoblja i pitanja politike (koji mogu uključivati izradu priručnika za obuku i smjernica);
• kampanje podizanja svijesti.

Strukturne mjere mogu takođe uključiti malu i kratkoročnu mobilnost studenata, osoblja ili zvaničnika iz partnerskih organizacija i ustanova, pod uslovom da mobilnost podržava dostizanje ciljeva projektaProjekti mogu takođe obezbijediti mobilnost u obliku praktične obuke u kompanijama, industriji i ustanovama u zemljama EU ili partnerskim zemljama koje učestvuju u projekte za nastavno i administrativno osoblje, studente i trainees iz partnerskih zemalja. Prijedlozi projekata strukturnih mjera čiji je cilj uticaj na institucionalnom nivou, moraju pokazati na koji način će se to odraziti na nacionalni nivo visokog obrazovanja neće biti izabrani za finansiranje.